مجله بانوان

/

سلامت

/

علل و درمان چسبندگی رحم یا سندرم آشرمن

[ سندرم آشرمن, راههای تشخیص چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم, روش درمان چسبندگی رحم, علائم چسبندگی رحم, علت چسبندگی رحم, چسبندگی رحم چیست, چسبندگی رحم, چسبندگی داخل رحمی, درمان سندرم آشرمن, علل چسبندگی رحم راههای تشخیص چسبندگی رحم سندرم آشرمن, ]

خرید اینترنتی کفی افزایش قد

روش درمان چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم

سندرم آشرمن می تواند بدون هیچ نوع علائمی ایجاد شود

سندرم آشرمن که به چسبندگی داخل رحمی نیز معروف است، شرایطی است که طی آن در حفره ی رحم بافت اسکار (یا نوعی چسبندگی) ایجاد می شود.

سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی) چیست؟
سندرم آشرمن (Asherman’s syndrome) یا چسبندگی داخل رحمی، یک بیماری اکتسابی و نادر است. این بیماری شامل چسبندگی های داخل رحم می باشد که معمولاً در نتیجه بارداری، زایمان، عفونت یا عمل جراحی زنان ایجاد می شود.

شدت آن ممکن است خفیف یا گسترده باشد. در حالت خفیف فقط قسمتی از رحم دچار چسبندگی می شود و در حالت گسترده دیواره های قدامی و خلفی رحم به هم می چسبند. چسبندگی ها ممکن است ضخیم، نازک، پراکنده یا به هم متصل باشند.

شیوع سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی)
سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی) با روش های تشخیصی معمول از جمله سونوگرافی قابل شناسایی نیست. تخمین زده می شود که در 5 تا 39 درصد از زنانی که سقط مجدد داشته اند و 40 درصد از زنانی که به دلایلی تحت دیلاتاسیون و کورتاژ قرار گرفته اند، این عارضه به وجود می آید.

روش درمان چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم

سندرم آشرمن یا چسبندگی داخل رحمی، یک بیماری اکتسابی و نادر است

دلیل بروز سندرم آشرمن چیست؟

سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی) زمانی ایجاد می شود که ضربه ای به خطوط اندومتر آسیب دیده و در حال ترمیم وارد شود. این امر باعث اتصال نواحی آسیب دیده به یکدیگر می شود. چسبندگی داخل رحمی معمولاً به دنبال انجام دیلاتاسیون و کورتاژ ناشی از سقط ناکامل به وجود می آید.

همچنین باقی ماندن جفت همراه یا بدون خونریزی بعد از زایمان یا سقط عمدی می تواند باعث ایجاد چسبندگی داخل رحمی شود. سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی) ممکن است به دنبال اعمال جراحی مربوط به رحم مانند برداشتن فیبروم رحمی، اصلاح ناهنجاری های رحمی (دیواره بین رحمی، رحم دو شاخ) یا پس از سزارین ایجاد شود.

در بعضی موارد عفونت های مربوط بهIUD (وسیله ای که به منظور پیشگیری از بارداری در رحم کار گذاشته می شود)، سایر عفونت های مرتبط با رحم یا قرار دادن رادیوم در رحم به منظور درمان سرطان های رحمی نیز می توانند باعث ایجاد چسبندگی رحم (سندرم آشرمن) شوند.

علائم سندرم آشرمن چیست؟

سندرم آشرمن می تواند بدون هیچ نوع علائمی ایجاد شود. اما به طور کلی، علائمی که زنان مبتلا به چسبندگی داخل رحمی تجربه می کنند شامل چنین مواردی است:

• نازایی

• سقط جنین های مکرر

• بی نظمی در قاعدگی که شامل قاعدگی هایی با خونریزی های بسیار کم (هیپومنوره) یا نبود قاعدگی (آمنوره) است. این مسئله در صورتی که بافت اسکار جایگزین آندومتر طبیعی شود رخ می دهد و بنابراین ریزش آندومتر کمتری طی قاعدگی اتفاق می افتد. همچنین اگر بافت اسکار جلوی جریان خونریزی ماهیانه را بگیرد نیز ممکن است هیپومنوره یا آمنوره پیش بی آید.

• اگر بافت اسکار جلوی جریان خونریزی ماهیانه را بگیرد درد لگنی دوره ای نیز رخ می دهد و باعث انقباض و ناراحتی در رحم می شود.

روش درمان چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم

سندرم آشرمن زمانی ایجاد می شود که ضربه ای به خطوط اندومتر آسیب دیده وارد شود

عوارض سندرم آشرمن

این سندرم ممکن است همراه یا بدون شکایت باشد. برخی از شکایات آن عبارتند از:

¤ ناباروری

¤ سقط های مکرر

¤ دوره های قاعدگی نامنظم

¤ درد دوره ای لگن

¤ آمنوره

¤ درد حین قاعدگی

¤ آندومتریوز

روش درمان چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم

هیستروسکوپی دقیق ترین روش بررسی چسبندگی های رحمی است

سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی) چگونه تشخیص داده می شود؟

◊ هیستروسکوپی: دقیق ترین روشی است که به منظور بررسی چسبندگی های رحمی استفاده می شود. هیستروسکوپ یک ابزار تلسکوپ مانند است که از طریق واژن وارد رحم می شود و به پزشک امکان مشاهده داخل رحم را می دهد.

◊ سونوهیستروگرافی: در این روش محلول نمکی سالین که همانند مایع داخل بدن است از طریق واژن وارد رحم می شود. سپس توسط سونوگرام حفره رحم مشاهده می شود.

◊ هیستروسالپینگوگرام: در این روش بعد از تزریق ماده حاجب به درون رحم، تصویربرداری از رحم با استفاده از اشعه ایکس انجام می شود.

روش درمان چسبندگی رحم, علل چسبندگی رحم

تشخیص به موقع عود چسبندگی ها بسیار مهم است

درمان سندرم آشرمن

در صورتی که بیمار شکایتی مانند درد ندارد و در آینده فرزندی نمی خواهد، نیازی به انجام درمان نیست چرا که زیان و ضرری از بافت های آسیب دیده ایجاد نمی شود. دفعات پریود بیمار تا زمان رسیدن به سن یائسگی ممکن است کمتر شود یا اینکه اصلاً پریود نشود.

در صورتی که سندرم باعث ناباروری و آمنوره شود، درمان الزامی خواهد بود. درمان جراحی از طریق بریدن و برداشتن چسبندگی ها انجام می شود. درمان جراحی به روش های زیر صورت می گیرد:

♦ هیستروسکوپی: در این روش، وسیله ای کوچک از طریق واژن وارد رحم می شود. هیستروسکوپی، درمانی کم خطر است و تحت دید مستقیم پزشک انجام می شود. بعد از اینکه چسبندگی ها برداشته شدند، حفره رحم باید باز باقی بماند تا خود به خود بهبود یابد و از چسبندگی های بعدی جلوگیری شود.

پزشک ممکن است بالونی در داخل رحم قرار دهد و از درمان استروژن جایگزین برای چندین ماه تا بهبودی کامل رحم استفاده کند.

♦ لاپاراسکوپی: یک روش رایج برای کنترل نحوه انجام هیستروسکوپی است. به وسیله لاپاراسکوپی بررسی های لازم جهت جلوگیری از سوراخ شدن رحم حین هیستروسکوپی انجام می شود.

مراقبت های بعد از عمل

بعد از عمل جراحی، بررسی های رحمی در بیماران با چسبندگی شدید و احتمال عود بالا انجام می شود. تشخیص به موقع عود چسبندگی ها بسیار مهم است. از آنجا که بسیاری از چسبندگی ها بعد از انجام یک عمل جراحی از بین نمی روند و نیاز به تکرار جراحی دارند، لذا باید ارزیابی هایی از فرآیند ترمیم انجام شود.

عوارض جراحی سندرم آشرمن

عوارض جراحی هیستروسکوپی شامل موارد نادری همچون خونریزی، سوراخ شدن رحم و عفونت لگن است. در بعضی موارد نیز بعد از درمان سندرم آشرمن (چسبندگی داخل رحمی)، ناباروری درمان نمی شود.

پیشگیری از چسبندگی داخل رحمی

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. به منظور جلوگیری از ایجاد چسبندگی باید از وارد آمدن هر نوع تروما به رحم طی دوران بارداری و بعد از زایمان جلوگیری کرد. همچنین دستورالعمل های زیر باید رعایت شوند:

- از کورتاژ بعد از زایمان و بعد از سقط اجتناب شود.

- در صورت انجام کورتاژ، این عمل به آرامی و ملایمت انجام شود.

- روش مناسبی برای سقط انتخاب شود.

گردآوری: بخش سلامت

منابع:nwh.org

drhaghgoo.com